Mokre dachy i fasady
Dach typu wetland to unikalny system łączący zielony dach z oczyszczalnią korzeniową. W ten sposób dach może być wykorzystywany do oczyszczania ścieków wytwarzanych w domu.
Inną alternatywą oczyszczania wody w domu, jest “mokra fasada”. Można ją zaprojektować oddzielnie lub razem z dachem.

Zaletą połączenia zielonego dachu i fasady z oczyszczaczem jest stworzenie zielonego dachu o niskiej wadze, który nie stawia zbyt wysokich wymagań statyce i nośności dachu.
Kolejną zaletą jest rozwiązanie częstego problemu zielonych dachów, jakim jest brak lub wręcz przeciwnie, duża ilość wilgoci. Problem ten jest najczęściej rozwiązywany w przypadku dachów zielonych poprzez zwiększenie warstwy substratu, co jednak stawia wyższe wymagania konstrukcji dachu.
Korzystny jest również system recyklingu ścieków za pomocą dachowej oczyszczalni korzeniowej. Zielona powierzchnia dachu lub fasady poprawia lokalny klimat, co mieszkańcy docenią szczególnie w gorących miesiącach letnich.

Przydomowa oczyszczalnia ścieków

Przydomowe oczyszczalnie ścieków
Nadają się do oczyszczania ścieków z łazienek, toalet, pralek automatycznych, kuchni itp. Zastępują przestarzałe szamba, zarówno pod względem wydajności, jak i kosztów, i są zgodne z wymogami nowoczesnego stylu życia. Przydomowa oczyszczalnia ścieków jest bardzo wydajna i łatwa w obsłudze. Charakterystyka techniczna oczyszczalni ścieków lepiej radzi sobie z nierównomiernymi i przerywanymi dopływami. 

Przydomowe oczyszczalnie ścieków mogą być umieszczane pod ziemią lub częściowo wbudowane, mogą być również instalowane nad poziomem gruntu.

Zalety przydomowej oczyszczalni ścieków:
- łatwa obsługa,
- minimalne koszty eksploatacji w zależności od wybranego trybu (praca w weekendy, święta itp.),
- wysoka jakość wykonania, długa żywotność.
Korzystając z oczyszczalni korzeniowych i przydomowych oczyszczalni ścieków, nie tylko wspieramy bioróżnorodność, ale także oszczędzamy pieniądze na zużyciu wody i zapewnaimy bardziej wydajne i ekonomiczne wykorzystanie ścieków.

Niecki retencyjne
Niecka retencyjna to naturalne lub stworzone przez człowieka zagłębienie w terenie, do którego podczas opadów deszczu spływa nadmiar wody z dachów, chodników i terenów utwardzonych. Jest ona obsadzona roślinami, dobrze znoszące obfite podlewanie i mają zdolność do stopniowego wchłaniania wody. Gleba w niecce powinna być łatwo przepuszczalna, aby nadmiar stojącej wody został jak najszybciej wchłonięty. Woda deszczowa zostanie oczyszczona przez korzenie roślin i glebę, dzięki czemu dotrze do wód gruntowych już bez zanieczyszczeń.

Akwaponika, hydroponika
Akwaponika to specyficzna hodowla ryb w zamkniętych pojemnikach, z których woda jest wykorzystana do uprawy roślin.
 

Hydroponika to uprawa roślin w roztworze wodnym. Zaletą hydroponiki jest 95% oszczędność wody, w porównaniu z konwencjonalnym rolnictwem.

Produkcja roślin w hydroponice i przyrost masy ryb w akwaponice jest kilkakrotnie wyższy niż w naturalnych warunkach. 
Istnieją systemy polegające na połączeniu akwakultury, czyli hodowli ryb, z uprawą hydroponiczną, czyli uprawą roślin w roztworze odżywczym. 
Taka symbioza jest korzystna dla współistnienia wszystkich tych organizmów. Dzięki akwaponice możemy hodować zarówno ryby spożywcze, jak i ozdobne. To samo dotyczy uprawy roślin, możemy uprawiać rośliny konsumpcyjne, takie jak sałata, pomidory, ogórki, zioła lub kwiaty ozdobne.

W praktyce obecnie stosowaną najczęstszą kombinacją jest  hodowla tilapii nilowej w połączeniu z uprawą sałat lub ziół.

Najpopularniejszą metodą automatycznego nawadniania trawników w ogrodach przy domach jednorodzinnych jest nawadnianie za pomocą zraszaczy. W ogrodach stosuje się głównie zraszacze natryskowe i rotacyjne.
Inną opcją są worki irygacyjne do utrzymywania zieleni miejskiej, nasadzeń wokół dróg lub w sadach. Dzięki pojemności 55 i 75 litrów mogą one podlać nawet bardzo wymagające drzewo i zapewnić mu dokładnie taką wilgotność, jaką preferuje - powoli i równomiernie. Ponieważ worki do podlewania drzew uwalniają dawki wody od 6 do 10 godzin, podlewanie jest regularne i kontrolowane. Są one szczególnie odpowiednie dla drzew w suchych miejscach, na przykład w cieniu większego drzewa, oraz dla wszystkich nowo posadzonych drzew, a także drzew rosnących na zboczu.

Zielone ściany stają się w ostatnich latach coraz bardziej popularnym dodatkiem do przestrzeni publicznych, komercyjnych i prywatnych. Ściana wykonana z prawdziwych, żywych roślin, oprócz pozytywnych efektów, ma również niezaprzeczalne walory estetyczne. Sprawia, że przebywanie w jej pobliżu jest przyjemne, a przy tym oczyszcza powietrze i poprawia mikroklimat w pomieszczeniu.

Dobrym sposobem na wprowadzenie do domu ziół, roślin jednorocznych lub owoców są uprawy wertykalne. Mogą one być realizowane jako pojedyncze donice lub zawieszane jedna nd drugą na ścianie, tworząc pionowy ogród. W tym przypadku nie potrzebujemy stałego źródła wody ani gniazdka elektrycznego, wystarczy zwykła konewka.

Doniczki samonawadniające nadają się do domu, na taras, balkon lub do ogrodu. W doniczkach samonawadniających można uprawiać rośliny każdego rodzaju na kilka różnych sposobów. Na dnie doniczki umieszcza się warstwę keramzytu, a następnie podłoże, w którym sadzi się roślinę. Po podlaniu woda gromadzi się w keramzycie, a jej nadmiar spływa na dno osłonki, dzięki czemu korzenie nie znajdują się stale w wodzie, a w razie potrzeby pobierają ją z zapasów na dnie doniczki.Najbardziej popularne są metody:
a) uprawa w dobrej jakości ziemi
b) uprawa w podłożu mineralnym
c) uprawa w podłożu kokosowym

Zielone dachy zazwyczaj wymagają minimalnej ilości wody i składników odżywczych ze względu na przemyślany skład roślinności. Stosowane są rośliny o niskim zapotrzebowaniu na glebę i wodę (np. sukulenty), które wymagają minimalnej pielęgnacji, jest to ekstensywny zielony dach.

Intensywny zielony dach ma bogatszy skład roślinny, który wymaga wyższej warstwy substratu niż ekstensywne zielone dachy. Wysokość tej warstwy może wynosić od 30 do 100 centymetrów, aby stworzyć wystarczająco dużo miejsca dla większych korzeni. Większa wysokość substratu oznacza wyższą zdolność retencyjną (system może bardzo skutecznie zatrzymywać wodę), a tym samym tworzy wystarczający zbiornik dla roślin. Zwłaszcza w stanie nasyconym wodą trzeba się wtedy liczyć ze znacznie większym ciężarem, który obciąża konstrukcję dachu znacznie bardziej niż w przypadku zielonych dachów ekstensywnych.

Przeciwwskazania

Tereny podmokłe są uważane za środowisko przejściowe, co wynika z faktu, że w niektórych porach roku jest to system wodny, a w innych całkowicie lądowy, z tego powodu jest klasyfikowany jako ekosystem mieszany. Uważa się, że jest to ekosystem o wysokiej różnorodności biologicznej gatunków roślin i zwierząt, co czyni go jednym z obszarów o największym znaczeniu dla środowiska.

Tereny podmokłe są uważane za najważniejsze ekosystemy w całym systemie środowiskowym, przy czym należy zauważyć, że natura pozwala na idealną równowagę między jej różnymi elementami, które umożliwiają rozwój organizmów, które ją tworzą, a tym samym gwarantują rozwój życia. Ekosystem ten jest uważany za jeden z największych rezerwatów różnorodności biologicznej fauny, takiej jak ptaki, ryby i wiele innych. 
Poldery, czyli trawiaste zagłębienia z wałami, są wykorzystywane gdy nadchodzi gwałtowna fala powodziowa. Woda jest tu gromadzona, a następnie stopniowo odprowadzana. Można ją wykorzystać również do podlewania upraw.
W polderze podczas suchej aury woda albo w ogóle się nie gromadzi (suchy zbiornik lub suchy polder), albo objętość zbiornika jest wypełniona tylko częściowo (półsuchy zbiornik lub półsuchy polder). Spiętrzenie wody występuje podczas wysokiego stanu wody w rzece, co niweluje falę powodziową. Poldery to obiekty wodne, które zapobiegają powodziom. 
Suchy polder, a także suchy zbiornik ochronny lub suchy zbiornik retencyjny to budowla wodna służąca do ochrony przeciwpowodziowej. Nazwa suchy polder jest odpowiednia, ponieważ przez większość czasu nie ma tam wody.
Wraz z terenami podmokłymi umożliwiają one zatrzymywanie wody w krajobrazie, jednocześnie zwiększając różnorodność biologiczną.

Na przestrzeni dziejów zawsze starano się odprowadzać wodę z dala od miast. Obecnie promowane są nowoczesne konstrukcje zatrzymujące wodę deszczową. Powodzie spowodowane ekstremalnymi opadami deszczu stały się częstym zjawiskiem w wielu krajach i miastach, np. w Lizbonie, głównie w pobliżu rzek, ze względu na rosnące zajęcie gruntów i zmiany klimatyczne. Problem ten jest rozwiązywany na przykład przez „Lizboński Generalny Plan Odwadniania (LDMP)”.

Zielone dachy
Podczas intensywnych deszczów, szczególnie w gęsto zabudowanych częściach zurbanizowanego krajobrazu, sieć kanalizacyjna jest przeciążona z powodu szybkiego spływu wody z dachów i utwardzonych powierzchni. Problem ten rozwiązuje dach porośnięty roślinnością, który dzięki swoim właściwościom retencyjnym zmniejsza obciążenie sieci kanalizacyjnej. Część wody naturalnie odparowuje z powrotem do atmosfery, dzięki czemu zielony dach pomaga utrzymać naturalny obieg wody tam, gdzie został on zakłócony przez działalność człowieka.
Zielone dachy zawierają system drenażowy, który przechwytuje i odprowadza nadmiar wody. Prawidłowe działanie tego systemu jest podstawowym warunkiem niezawodności i długiej żywotności dachu.

Odwodnienia dróg i chodników (muldy)
Odpowiednio wyprofilowane przydrożne rowy, kanały, zwane też muldami, są prostym, ale niezwykle ważnym elementem inżynieryjnym wykorzystywanym do usuwania wody deszczowej z dróg i chodników oraz zapobiegania jej dalszemu niekontrolowanemu spływowi. Rozróżniamy muldy poziome i pochyłe.
Kanały  tworzące małe zbiorniki wodne, mogą być połączone przelewami tworząc „schody”, które pozwalają wodzie deszczowej przepływać między zbiornikami i wsiąkać w glebę (nachylenie wsiąkające) lub które umożliwiają nieszkodliwe i powolne odprowadzanie przechwyconej wody z działki (nachylenie drenażowe). Oprócz zatrzymywania wody w krajobrazie, kanały zapobiegją podtopieniom dróg i przyczyniają się do mniejszego obciążenia sieci kanalizacyjnej. Jeśli wgłębienie jest porośnięte trawą lub inną roślinnością, może także poprawiać lokalną bioróżnorodność.

Zielone dywany
Nawet zwykły trawnik ma wiele zalet. Oprócz elementu estetycznego, poprawia mikroklimat, zmniejsza zapylenie, zapewnia przepuszczalną warstwę do wchłaniania wody deszczowej i pochłania hałas z ruchu ulicznego w porównaniu z nawierzchniami asfaltowymi lub betonowymi. Jednocześnie tworzy schronienie dla owadów i bezkręgowców.

Kwietne łąki
Miasta i gminy borykają się obecnie z problemami związanymi ze zmianami klimatycznymi, brakiem wody w glebie lub jej nadmiarem w przypadku ulewnych deszczy. Jednym ze środków, które zapewniają spowolnienie spływu wody i jej wchłanianie w glebę, jest wysiew łąk kwietnych. Kwieciste łąki zastępują nisko przycięte trawniki, zwiększając tym samym bioróżnorodność, obniżając temperaturę i zatrzymując więcej wody w krajobrazie.

Nawierzchnie przepuszczalne
Rosnący udział obszarów zabudowanych prowadzi do zakłócenia naturalnego cyklu hydrologicznego. Woda deszczowa trafia do kanalizacji i dalej poza teren na który spadła, co prowadzi do zmiany lokalnego mikroklimatu. Stosowanie przepuszczalnych powierzchni jest jednym z szeregu środków tak zwanej niebiesko-zielonej architektury, która pomaga zmniejszyć spływ powierzchniowy na nieprzepuszczalnych powierzchniach. Do dwóch trzecich powierzchni nieprzepuszczalnych w mieście stanowią chodniki i obszary związane z drogami komunikacyjnymi.

Zbieranie wody deszczowej to ekonomiczna metoda, która pozwala oszczędzać zasoby wody pitnej i zapewnia roślinom wysokiej jakości nawadnianie bez użycia chloru. Obecnie dostępny jest szeroki wybór podziemnych i naziemnych zbiorników na wodę.
Zbieranie wody deszczowej jest wydajną i zrównoważoną praktyką, która przynosi wiele korzyści. Przede wszystkim pomaga chronić i zachować zasoby słodkiej wody, co może pomóc obniżyć koszty wody, a także zmniejszyć obciążenie lokalnych zasobów wodnych. Woda deszczowa dostarcza niezbędnych składników odżywczych i nie zawiera chloru ani fluoru często występujących w uzdatnionej wodzie, co może prowadzić do poprawy zdrowia roślin. Jeśli używasz deszczówki do podlewania ogrodu, może ona poprawić zdrowie gleby, zapobiegając gromadzeniu się substancji, które mogłyby uszkodzić korzenie roślin i strukturę gleby. Poprawi to również wzrost i zdrowie roślin, ponieważ woda deszczowa jest miękka i lekko kwaśna, co czyni ją idealnym wyborem dla większości roślin.

Ściółki
Aby zatrzymać wodę w ogrodzie i ograniczyć parowanie, możesz zastosować ściółkowanie. Ściółka utrzymuje wilgotność i temperaturę gleby, a także zapobiega rozwojowi chwastów. Ściółki dzielą się na organiczne i nieorganiczne. Każda grupa ma zupełnie inne właściwości, które określają, gdzie i jak można je stosować. Przykłady ściółek organicznych obejmują korę, wióry drzewne, drobno skoszoną trawę, słomę itp. Ściółki nieorganiczne to ściółki kamienne: na przykład grys, żwir lub kamyki.

A) Ściółki nieorganiczne
Kamienie i kamyki doskonale odprowadzają wodę i są trudniej spłukiwane po zboczu w przypadku deszczu, jak ma to miejsce w przypadku ściółek organicznych.
Są zatem idealne do ściółkowania zboczy, skalniaków, terenu wokół stawów lub do tworzenia ścieżek. Podczas ściółkowania materiałami nieorganicznymi konieczny jest odpowiedni dobór składu roślin, aby wybrane rośliny dobrze znosiły wahania temperatury i nie ginęły z powodu przegrzania, szczególnie latem. Ogromną zaletą ściółki nieorganicznej jest jej długotrwała wytrzymałość.
Jeśli w ogrodzie znajdują się chodniki lub podjazdy, warto rozważyć zastosowanie przepuszczalnych kostek brukowych. Zmniejszą one odpływ wody i umożliwią jej wsiąkanie w grunt..

B) Ściółki organiczne
Ściółki organiczne mogą pełnić kilka funkcji. W szczególności kora pełni doskonałą funkcję ozdobną. Ponadto ściółki organiczne zapobiegają wzrostowi chwastów, zatrzymują wilgoć w glebie i działają jako izolacja termiczna. Ponieważ jest to materiał organiczny, który stopniowo rozkłada się, ściółki organiczne również użyźniają glebę.

Ściółkowanie jest szeroko stosowane przeciwko niepożądanemu wysychaniu w naturalnym ogrodzie, ponieważ: ocienia i napowietrza glebę, zapobiega parowaniu wody, rozkładając się użyźnia glebę, spowalnia wzrost chwastów.

Retencja wody w roślinności miejskiej i naturalnej

Rośliny są bardzo ważnym elementem, wpływającym na obieg wody między glebą, a atmosferą. Roślinność pobiera wodę z gleby i w ten sposób ją wysusza, ale jednocześnie nawilża swoje otoczenie parą wodną. Ilość wody wyparowywanej przez rośliny do atmosfery zależy od wielu czynników.

Na parowanie wpływają głównie:
- ilość wody w glebie (im bardziej wilgotne miejsce, tym większe może być parowanie),
- temperatura powietrza (im wyższa temperatura, tym większe parowanie),
- intensywność przepływu powietrza (przy silnym wietrze parowanie jest większe), 
- różnorodność roślin, ich wiek i inne czynniki.

Powietrze w miastach jest zawsze bardziej suche niż powietrze na terenach wiejskich, ze względu na zwartą zabudowę i utwardzone powierzchnie. Zmienia się parowanie wody z gleby, opady deszczu są kierowane do kanalizacji.
Rośliny wpływają na obieg wody w przyrodzie, spowalniając go. Umożliwiają lepsze wchłanianie wody do gleby i parowanie gleby. W naturalnych drzewostanach, które z powodzeniem przetrwają porę suchą, zawsze występują gatunki roślin z przyziemnymi rozetami liści, takie jak Plantago, Trifolium, Leucanthemum, Hypochaeris, Taraxacum lub Bellis. Gatunki te zacieniają przestrzeń wokół rośliny, a tym samym zmniejszają parowanie wody.
W naturalnym ogrodzie, przy minimalnych wymaganiach pielęgnacyjnych, obszary z tymi roślinami pozostaną zielone dłużej niż intensywne trawniki. W porze suchej obszar pozostaje zielony nawet po koszeniu dzięki przyziemnym liściom roślin. Jeśli skoszony trawnik zawiera tylko gatunki traw, bardzo szybko wysycha bez podlewania.

Nawierzchnia przepuszczalna
Została zaprojektowana tak, aby woda deszczowa mogła infiltrować do gleby i warstwy wodonośnej lub zostać czasowo zatrzymana pod ziemią, a następnie uwolniona w kontrolowanym tempie do wód powierzchniowych. Właściwości nawierzchni przepuszczalnych z ażurowej płyty betonowej sprawiają, że szczególnie nadaje się do zabudowy miejskiej, parkingów i wszędzie tam, gdzie wymagane są powierzchnie odporne na duży nacisk, np, kół samochodów. Dobrze nadaje się również do obszarów wokół domów.

Trawniki żwirowe
Jest to trawnik oparty na warstwie mieszanki żwiru i gleby, gdzie roślinność składa się z wyselekcjonowanych traw i ziół. Taki trawnik może pełnić funkcję podjazdu lub parkingu w mieście lub na wsi, gdzie nie ma dużego natężania ruchu. Trawnik żwirowy staje się popularny ze względu na swoje zalety ekologiczne, ekonomiczne i, co nie mniej ważne, estetyczne. Poprawia mikroklimat, zwiększa pojemność wodną i przepuszczalność terenu. Bogata różnorodność gatunkowa mieszanki traw tworzy siedlisko dla zwierząt. Jest to stosunkowo prosta konstrukcja, co przekłada się na niskie koszty wykonania. Trawniki żwirowe mogą się przyczynić się do ekspansji „terenów zielonych” w ścisłych centrach miast.
 

Niedobór wody
Według Światowego Forum Ekonomicznego niedobór wody jest jednym z pięciu globalnych zagrożeń i dotyka już jedną czwartą światowej populacji. Woda występuje w rzekach i jeziorach, lodzie, parze wodnej, a także w faunie i florze oraz oczywiście w nas samych. Tylko 2,5% całkowitej ilości wody to woda słodka, ale nie oznacza to, że cała dostępna woda słodka może być wykorzystana jako woda pitna.